Zielona Góra (niem. Grünberg, Grünberg in Schlesien) – miasto i gmina w zachodniej części Śląska i Polski, siedziba sejmiku i marszałka województwa lubuskiego, starosty powiatu zielonogórskiego oraz władz gminy wiejskiej Zielona Góra. W latach 1950-1998 miasto było stolicą województwa zielonogórskiego. Razem z Sulechowem i Nową Solą tworzą 200-tysięczną aglomerację tzw. Trójmiasta Lubuskiego[3]. Łącznie obszar zurbanizowany liczy 294 tys. mieszkańców.
Do lat 90. XX wieku odbywały się tu: międzynarodowy festiwal muzyczny (Festiwal Piosenki Radzieckiej) oraz Biennale Sztuki Nowej. W pobliżu miasta znajduje się port rzeczny oraz lotniczy.
Widok na miasto z Winnego Wzgórza
Zielona Góra jest położona w środkowo-zachodniej Polsce, na zboczu doliny rzeki Odry w miejscu gdzie przecina ona pasmo wzgórz znane jako Wał Zielonogórski. Teren ten znany jest jako Lubuski Przełom Odry. Od północnego zachodu miasto graniczy z Niecką Płotowską, a od północnego wschodu z Niecką Chynowską. Miasto rozlokowane jest na siedmiu wzgórzach:
W Zielonej Górze panuje klimat umiarkowany przejściowy, z przewagą wpływów oceanicznych. Średnia temp. lipca wynosi ok. 18.3°C, a stycznia -1,3°C. Opady roczne wynoszą ok. 580 mm. W ostatnich latach obserwujemy jednak stałą tendencję do ocieplania się klimatu. Zjawisko to obserwujemy w każdej porze roku (np. lipiec 2006, śr temp: 24,2°C; styczeń 2007, śr temp: 4,3°C) Charakterystycznymi cechami mikroklimatu zwłaszcza obszarów wzgórz są zmniejszone amplitudy dobowe i bardzo ciepłe noce (średnio w miesiącach półrocza letniego o 0,5 do 1,5°C cieplejsze niż w Poznaniu, Wrocławiu, Gorzowie czy Słubicach). Obszar miasta Zielonej Góry charakteryzuje się też niższą liczbą dni z przymrozkami niż obszary wokół miasta, położone niżej.
Panorama miasta w połowie XVIII wieku
Założona jako miasto przez przybyszów z zachodniej części Europy – głównie Flandrii i Niemiec, którzy jednak najprawdopodobniej nazwali miasto tak, jak nazywała się istniejąca już tu (obecna ulica Podgórna, u podnóża wzgórza Winnego/Ceglanego/Zielonego) polska wioska: Zielona Góra. Osada ta leżała nad wartkim wówczas i wydajnym strumieniem Złota Łącza, który przez następne stulecia był źródłem wody i energii dla mieszkańców i funkcjonującego tu przemysłu. Zielona Góra prawa miejskie otrzymała w 1323 roku (aczkolwiek kroniki mówią jedynie, iż otrzymała prawa miejskie zaraz po Kożuchowie, leżącym w obecnym powiecie nowosolskim).
Miasto przez niemal całą swoją historię związane było z Dolnym Śląskiem. Przez długi czas w księstwie głogowskim, a następnie, po jego podziale, w żagańskim. Od XIII wieku powoli zaczyna się proces depolonizacji. Wraz z całym Dolnym Śląskiem przechodzi w ręce najpierw czeskie, a potem niemieckie. Co ważne: Zielona Góra nigdy nie wchodziła w skład historycznej krainy ziemi lubuskiej ze stolicą w obecnie niemieckim Lebus (Lubusz).
Gród posiadał fortyfikacje i zamek (najprawdopodobniej jednak drewniany, stąd nie pozostał po nim żaden ślad, wskazówką jest m.in. stara nazwa ulicy Zamkowej nieopodal centrum miasta) – przedstawiał on jednak nikłą wartość strategiczną i najprawdopodobniej z rozkazu wizytującego te ziemie Jana Luksemburczyka został zburzony.
Przed II wojną światową Zielona Góra liczyła ok. 28 tysięcy mieszkańców. Była dużym ośrodkiem przemysłowym oraz znacznym węzłem kolejowym.
Z przekazów z XVII i XVIII wieku wiadomo, że ludność okoliczna ciągle jeszcze nosiła polsko brzmiące imiona i nazwiska, ale tylko jej część władała mową przodków[potrzebne źródło].
Po wojnie przeszła pod administrację polską stając się początkowo częścią województwa poznańskiego – zasiedlana była jeszcze do końca lat 70. XX wieku głównie przez repatriantów ze wschodu oraz przybyszów z pobliskiej Wielkopolski. Zielona Góra wyszła praktycznie nie zniszczona w trakcie II wojny światowej (do nacierającej Armii Czerwonej wyszedł ówczesny proboszcz ks. Georg Gottwald i poinformował, że miasto nie zamierza się bronić). W 1950 roku władze zadecydowały o utworzeniu w Zielonej Górze stolicy nowego województwa.
Od tego momentu zaczyna się okres szybkiej kariery miasta, które wyrasta na ważny ośrodek kulturalny, turystyczny, uniwersytecki i przemysłowy. Liczba mieszkańców wzrosła 5-krotnie. Na początku lat 60. XX wieku założono Wyższą Szkołę Inżynierską, która następnie przemianowana została na Politechnikę Zielonogórską. Wkrótce na bazie Studium Nauczycielskiego powstaje Wyższa Szkoła Pedagogiczna. W 2001 roku politechnika i WSP połączyły się, tworząc Uniwersytet Zielonogórski. Od 1965 do 1989 w Zielonej Górze odbywał się Festiwal Piosenki Radzieckiej. W roku 1998 miasto stało się siedzibą władz samorządowych utworzonego wówczas woj. lubuskiego.
Konkatedra
Konkatedra nocą
Kościół Matki Boskiej Częstochowskiej, ściana zachodnia
Ratusz. Po lewej stronie widoczne jest południowe wejście do kościoła Matki Boskiej Częstochowskiej Wieża Łazienna w Zielonej Górze
Wieża Braniborska w Zielonej Górze
Kaplica Najświętszej Marii Panny
Zielona Góra jest miastem zabytkowym, z racji niewielkich zniszczeń wojennych pozostała tutaj cała przedwojenna zabudowa miejska. Szczególne walory estetyczne posiada Stare Miasto oraz przedwojenne wille wzdłuż alei Niepodległości, reprezentacyjnego pasażu miasta. Centrum miasta jest obecnie rewitalizowane.
Zielona Góra jest uznawana za stolicę kulturalną woj. lubuskiego. Kultura w Zielonej Górze to przede wszystkim Winobranie na początku września, jedyna duża impreza uliczna, przy której centrum miasta zapełnia się mieszkańcami. Ponadto w mieście działa filharmonia, jeden teatr, kilka klubów muzycznych. Na widzów czekają 3 kina, 5 muzeów. W mieście odbywa się kilka festiwali muzycznych i kulturalnych. m.in. Dni Kultury Żydowskiej, Festiwal Folkloru. Nowe imprezy to m.in. Festiwal Kabaretu.
Pierwotnie w Zielonej Górze teatr miejski i operowy w Hali miejskiej otwarto w 1931 roku operą "Madame Butterfly". Po II wojnie światowej zaniechano wystawiania oper w mieście, natomiast mocno rozwinął się teatr miejski, miasto dorobiło się stałego zespołu (przed wojną teatr działał na zasadzie impresariatu). Po roku 1990 zamknięto scenę lalkową.
W mieście działa ponadto Filharmonia oraz towarzystwo śpiewacze Cantores Viridimontani, niekiedy dające koncerty muzyki dawnej, np. barokowej, w tutejszych kościołach.
Miasto ma szereg placówek muzealnych, rozlokowanych także w podmiejskich dworach i pałacach.
Inne placówki to Galeria PWW (ul. Wrocławska), Galeria u Jadźki (ul. Żeromskiego), Galeria ZPAP (Rynek), Salon Sztuki Dawnej (ul . Moniuszki).
Przed laty miasto było gospodarzem międzynarodowego festiwalu piosenki radzieckiej, odbyło się 26 jego edycji. Dzisiaj odbywające się imprezy cykliczne to:
Filharmonia Zielonogórska
Zielona Góra znana jest jako polska stolica wina. Jest to jedyne miasto w Polsce o bogatych tradycjach winiarskich, które dziś żyją w historii i kulturze, a w przeszłości obecne były w gospodarce i krajobrazie przestrzennym.
Pierwsza wzmianka o hodowanych w Winnym Grodzie winogronach pochodzi z 1314 roku. Wiadomo też, że początkowo winną latorośl uprawiali zakonnicy. Dopiero za ich przykładem winnice zaczęli zakładać w swych włościach możnowładcy, a długo po nich zwykli mieszkańcy. I choć przypuszczać należy, ze tradycja obchodów winobrania jest tak długa, jak uprawa winogron, dopiero gdy winnice założyły zielonogórskie rodziny, świętować zaczęto hucznie i barwnie.
Oficjalnym miejskim świętem Winobranie stało się w roku 1852, co urzędowo ogłosił magistrat. Co roku turystów po Zielonej Górze oprowadza bóg wina Bachus wraz ze swoją świtą. Przyjezdni goście mogą napić się miejscowego trunku, posłuchać muzyki, a także udać się na jedno z teatralnych przedstawień w czasie Winobraniowych Spotkań Teatralnych. Ponadto co roku odbywa się Winobraniowy Turniej Żużlowy, zloty motocyklistów oraz bębniarzy. W czasie zielonogórskiego święta do miasta przybywają artyści z całego świata, a także gwiazdy estrady.
Park Piastowski Wzgórze Winne i Palmiarnia
Na terenie miasta znajduje się Ogród Botaniczny w Zielonej Górze odbudowany w 2007 roku po blisko 60 latach. Rozbudowywana jest Palmiarnia mieszcząca niewielką kolekcję roślin egzotycznych (ok. 200 taksonów). Przed laty działało również ZOO.
W pobliżu miasta znajduje się m.in. Arboretum w Nietkowie, mieszczące bardzo zdewastowaną dziś kolekcję rzadkiego i egzotycznego drzewostanu. Na północ od miasta znajduje się Las Odrzański, ongiś własność miasta i teren rekreacyjny, dziś atrakcyjny przyrodniczo las nadodrzański, chroniony jako obszar Natura 2000.
Wokół miasta rozciągają się morenowe, glacitektoniczne wzgórza o powierzchni 240 km², nazywane potocznie Górami Zielonogórskimi, choć geograficznie noszą nazwę Wału Zielonogórskiego. Część pasma tych wzniesień przy granicy miasta nosi miano Wzgórz Piastowskich, ponadto do tych wzniesień zalicza się również Góra Braniborska wraz z wieżą oraz pasmo niższych wzniesień przy ul. Akademickiej we wschodniej części miasta. Interesujące wzniesienia to Góra Wilkanowska (221 m.n.p.), Góra Tatrzańska (198 m.n.p.), Jagodowe Wzgórze (210 m.n.p.). Na szczycie Góry Wilkanowskiej znajduje się Wieża Wilkanowska.
"Góry Zielonogórskie"
Ośrodek sportów zimowych Znajduje się tu ośrodek sportów zimowych na Górze Tatrzańskiej, który mimo niewielkich rozmiarów (stok ma ok. 40-50 metrów różnicy wysokości) i bardzo starej infrastruktury (wyciąg orczykowy z lat 70. XX wieku) jest w przypadku dużych opadów śniegu miejscem uprawiania sportów zimowych. Od lat trwają zabiegi mieszkańców o to by władze miasta unowocześniły ten przedwojenny obiekt, montując armatkę śnieżną (sztuczne naśnieżanie) albo nawet igelit. Dodatkowo we wschodniej części miasta, na terenie "Gór Zielonogórskich" znajdowały się: stok narciarski oraz trasa saneczkowa, dziś używane jedynie przez mountainboardzistów i downhillowców.
Park Tysiąclecia
Zielona Góra leży na ważnej trasie S3 oraz na linii kolejowej Odrzańska Magistrala Kolejowa, ongiś bardzo ważnej arterii ze Śląska do Szczecina i Berlina, dziś zdegradowanej do roli lokalnej linii. W pobliżu miasta znajduje się Port lotniczy Zielona Góra-Babimost.
Zielona Góra jest położona blisko dwóch lotnisk: sportowo – rekreacyjnego w Przylepie (7 km) – Aeroklubu Ziemi Lubuskiej – i towarowo – pasażerskiego w Babimoście (33 km). Z portu lotniczego w Babimoście oferowane są połączenia krajowe do Warszawy, planowane jest wprowadzenie połączeń tzw. tanich linii. Dalsze porty lotnicze znajdują się w Poznaniu (109 km), Wrocławiu (140 km) i w Goleniowie (189 km). Niedaleko znajdują się również lotniska niemieckie np. w Berlinie.
Miasto posiada również nowoczesną sieć obwodnic. Północny odcinek obwodnicy jest nazywany Trasą Północną.
Zielona Góra posiada tylko jedną czynną stację kolejową, bezpośrednie połączenia kolejowe (duże miasta) m.in.: Gorzów Wielkopolski, Świnoujście, Kołobrzeg, Bielsko-Biała, Terespol, Rzeszów, Katowice, Konin, Kraków, Kutno, Gdańsk, Gdynia, Kostrzyn, Szczecin, Głogów, Poznań, Wrocław, Warszawa. Na terenie miasta znajdowały się też dworce: Dworzec Szprotawski, Górne Miasto, oraz Jędrzychów należące do dawnej Kolei Szprotawskiej. Do dziś zachował się jedynie budynek dworca Górne Miasto.
Tablice informacyjne na przystankach MZK
Miasto posiada rozwiniętą sieć transportu publicznego: 37 linii autobusowych MZK Zielona Góra przewożą codziennie ponad 80 000 pasażerów. W każdym autobusie znajdują się automaty biletowe, które w połączeniu z automatami biletowymi na przystankach stanowią jedyną formę dystrybucji biletów w mieście. Autobusy komunikacji miejskiej w Zielonej Górze są kolorów białego, zielonego i żółtego – czyli kolorów miejskich. Na przystankach zamontowany jest system tablic informujących pasażerów za ile czasu ma przyjechać autobus; podawany jest rzeczywisty czas przyjazdu (w oparciu o sieć GPS).
W odległości ok. 10 km od centrum miasta znajduje się duży port śródlądowy na rzecze Odrze w Cigacicach. Pełni on funkcje przeładunkowe- jest on polską bramą do systemu kanałów śródlądowych w RFN, z którymi jest połączony kanałem Odra-Havela.
Piesze
Rowerowe
stadion żużlowy
Sport w Zielonej Górze to trzecioligowy klub piłkarski, pierwszoligowy klub koszykarski oraz będący dumą miasta klub żużlowy ŻKŻ. Ponadto uprawia się tu pływanie, strzelectwo, piłkę ręczną, tenis, jeździectwo, sztuki walki (m.in. karate, jui-jitsu, capoeira, krav-magę). Popularne jest kolarstwo. Na terenie miasta znajduje się przedwojenny stok narciarski z torem saneczkowym, lecz są to obiekty bardzo zaniedbane, z braku sztucznego naśnieżania warunki na nich są zwykle trudne.
W mieście i okolicach są trzy skateparki (w Parku Tysiąclecia, na os. Pomorskim oraz w Raculi. W budowie jest kolejny na Kaczym Dole. Na terenie aeroklubu można uprawiać skoki spadochronowe, w pobliżu jest też quadowisko. W Książu k. Zielonej Góry jest tor do crossu, inny taki obiekt znajduje się w Krężołach. Na stromych stokach kilka osób uprawia mountainboarding i dirt. Zimą popularny jest snowboarding, ale lokalne stoki są bardzo zaniedbane, brak jest sztucznego naśnieżania.

Jesteś tutaj: Strona główna » Pojezierza Południowobałtyckie » Wzniesienia Zielonogórskie » Wał Zielonogórski » Zielona Góra