Zadni Mnich (słow.: Druhý Mních, Zadný Mních) – szczyt w głównej grani Tatr Wysokich o wysokości 2172 m n.p.m. Jako jedyny z trzech Mnichów nie jest widoczny znad Morskiego Oka (zasłania go Mnich), ale widać go np. z drogi nad Morskie Oko z byłego parkingu na polanie Włosienica. Szczyt położony jest pomiędzy Cubryną a Ciemnosmreczyńską Turnią, na granicy polsko-słowackiej. Od Cubryny oddziela go Przełączka pod Zadnim Mnichem, a od Ciemnosmreczyńskiej Turni Ciemnosmreczyńska Przełączka.
Mnich i Zadni Mnich widziane ze zboczy Miedzianego
Pierwsze wejście należy do Janusza Chmielowskiego i Klimka Bachledy 13 września 1904 r., zimą – Henryk Bednarski, Józef Lesicki, Leon Loria, Stanisław Zdyb 13 marca 1910.
Obecną nazwę wprowadził Gyula Komarnicki, a w wersji polskiej – Mieczysław Świerz (1919 r.). Żartobliwe nazwy juhaskie: Organista, Mniszka.
Na szczyt nie prowadzi znakowany szlak a najłatwiejsze wejście zachodnią granią jest trudności II w skali UIAA. Przejście Zadniego Mnicha jest jednym z najtrudniejszych odcinków w głównej grani tatrzańskiej.