Żabia Turnia Mieguszowiecka (słow. Žabia veža mengusovská), szczyt tatrzański o wysokości 2336 m n.p.m., położony w głównej grani, na granicy polsko-słowackiej, pomiędzy: Żabim Koniem (Žabí kôň) 2291 m n.p.m., rozdziela je Żabia Przełęcz Wyżnia (Vyšné Žabie sedlo) 2272 m n.p.m. a Wołową Turnią (Volia veža) 2373 m n.p.m., rozdziela je Żabia Mięguszowiecka Przełęcz (Východná volia štrbina) 2315 m n.p.m.
Żabia Turnia Mięguszowiecka, należąca do Wołowego Grzbietu (Volí chrbát), jest najbardziej na południowy wschód wysuniętą jego kulminacją. Góruje nad dolinami: Rybiego Potoku i Żabią Mięguszowiecką (Žabia dolina mengusovská), od której wzięła nazwę. W kierunku południowym odchodzi od niej boczna grań, oddzielająca Wołową Kotlinkę (Volia kotlinka) od Kotlinki pod Żabim Koniem (Kotlinka pod Žabím koňom (położone w Dolinie Żabiej). W grani widoczna jest Tylkowa Turniczka (Tylkova vežiÄka), oddzielona od szczytu Żabiej Mięguszowieckiej Turni Tylkową Przełączką (Tylkova štrbina). Nazwa turni i przełęczy upamiętnia przewodnika tatrzańskiego Wojciecha Tylkę Suleję. Od strony północnej szczyt opada wysoką (ok. 350 m) ścianą, ograniczoną dwoma kominami schodzącymi z sąsiadujących z Turnią przełęczy.
Pierwsze odnotowane wejścia: