Węgorzewo (dawniej Węgobork, niem. Angerburg, lit. Unguris) to miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Węgorzewo.
Krzyżacy w 1335 r. zbudowali u ujścia Węgorapy do Mamr drewniany zamek, zwany Amgergurg. Został on spalony w 1365 r. w czasie najazdu Litwinów. Nowy zamek usytuowano w tym samym miejscu. W XV wieku, niedaleko zamku, powstała nowa osada nazywana początkowo Gieratową Wolą, potem Nową Wolą. Próba lokacji miasta w 1412 r. nie powiodła się. W roku 1479 biskup warmiński Łukasz Watzenrode wydał pozwolenie na wybudowanie w osadzie kaplicy. W 1510 r. w dokumentach wymieniana jest osada Gerothwohl (Geratowa Wola), później zwana Nowa Wsią, której przywilej lokacyjny wydano w 1514. Nowa Wieś była zaczątkiem miasta, a 14 kwietnia 1571 miejscowość uzyskała prawa miejskie, nadane przez księcia Albrechta Fryderyka Hohenzollerna. W 1656 miasto zostało doszczetnie zniszczone w czasie najazdu tatarskiego. Po tych zniszczeniach i wyludnieniach miasto rozwijało się wskutek żywiołowej kolonizacji polskich osadników z Mazowsza. W tym czasie miasto nosiło dwie nazwy; polską Węgobork i niemiecką "Angerburg" (od nazwy zamku). Kolejna klęskę Węgorzewo przeżyło w latach 1709-1710 w czasie epidemii dżumy.W 1730 wprowadzono oświetlenie ulic latarniami. W 1734 r. na węgorzewskim zamku gościł król Stanisław Leszczyński - uciekał z kraju przed wojskami rosyjskimi, które wyniosły na tron polki Augusta III Sasa. Z Węgorzewa Stanisław Leszczyński udał się do Francji. W roku 1740 arianin inżynier Jan Władysław Suchodolec (syn Samuela Suchodolskiego ze Starej Różanki) zbudował wodociąg. Woda doprowadzona była do studzien miejskich i do najwyższych pięter węgorzewskiego zamku. W 1829 r. otwarto pierwsze na Mazurach seminarium nauczycielskie, kształcące niemiecka kadrę nauczycielska. Ożywienie miasta spowodował rozwój żeglugi na jeziorach mazurskich i wybudowanie linii kolejowej. Do 1945 r. Węgorzewo było węzłem kolejowym, z którego rozchodziło się pięć linii (do dzis została tylko jedna do Kętrzyna, ale w 1992 zawieszono ruch osobowy). W czasie I wojny światowej toczyły się w okolicy walki między wojskami pruskimi a rosyjskimi. W latach międzywojennych Węgorzewo stało sie popularnym letniskiem i ośrodkiem sportów wodnych. W 1945 r. miasto zniszczone zostało w około 80% zabudowy. Po wojnie odbudowane, przyjęło nazwę Węgorzewo. Od 2002 Węgorzewo pełni funkcje miasta powiatowego.
W mieście swą siedzibę ma klub piłkarski Vęgoria Węgorzewo. W sezonie 2006/2007 grał w klasie okręgowej, w I grupie warmińsko-mazurskiej. Zajął w niej 2.miejsce i po barażach z Romintą Gołdap (3:0 w, 1:1 d) awansował do IV ligi warmińsko - mazurskiej.
pojemność: 800 oświetlenie: brak wymiary boiska: 102 m x 68 m
Vęgoria w latach 1960-1966 pod nazwą Motor grała w III lidze.
Główne ciągi komunikacyjne
Główne skrzyżowania
Trasy wylotowe
Drogi krajowe i wojewódzkie przebiegające przez miasto

Jesteś tutaj: Strona główna » Pojezierza Wschodniobałtyckie » Pojezierze Mazurskie » Kraina Wielkich Jezior Mazurskich » Węgorzewo