Równina Biłgorajska

Równina Biłgorajska  - mezoregion geograficzny w południowo-wschodniej Polsce.

Mezoregion stanowi fragment Kotliny Sandomierskiej. Ciągnie się od Wisły w kierunku południowo-wschodnim, równolegle do pasma Roztocza, do Lubaczowa i Cieszanowa.

Region jest płaskowyżem osiągającym wysokość od 220 do 280 m n.p.m. (maksymalnie 284 m), zbudowanym z iłów mioceńskich i lessów, co nadaje regionowi charakter rolniczy.

Równina Biłgorajska rozpościera się na pograniczu województw lubelskiego i podkarpackiego, na terenie sześciu powiatów:

• biłgorajskiego - miasto i gmina Biłgoraj (bez północno-wschodniego fragmentu), gmina Aleksandrów, południowa część gmin: Frampol (bez Frampola), Tereszpol i Józefów (bez Józefowa), północna część gmin: Księżpol i Łukowa oraz północne fragmenty gmin: Biszcza i Obsza
• janowskiego - południowa część gmin: Potok Wielki, Modliborzyce, Janów Lubelski (z Janowem) i Dzwola
• kraśnickiego - tylko południowe fragmenty gmin: Annopol (bez Annopola) i Gościeradów
• niżańskiego - gmina Jarocin, północna część gmin: Harasiuki i Ulanów oraz północno-wschodni skrawek gminy Nisko
• stalowowolskiego - południowa część gminy Zaklików oraz wschodnia część gmin: Radomyśl nad Sanem i Pysznica
• tomaszowskiego - zachodnia część gminy Susiec

Na Równinie Biłgorajskiej leżą dwa miasta: Biłgoraj i Janów Lubelski.

Pozostałe większe miejscowości w obrębie regionu to Aleksandrów, Zaklików, Modliborzyce, Jarocin, Sól, Harasiuki i Dąbrowica.

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.