Niecka Nidziańska

Niecka Nidziańska (miechowska) - makroregion wchodzący w skład Wyżyny Małopolskiej. Stanowi wyraźne obniżenie terenu będące synklinorium między Wyżyną Krakowsko-Częstochowską a Wyżyną Kielecką, którym płynie rzeka Nida i Pilica.

W skład Niecki Nidziańskiej wchodzą mezoregiony:

• Płaskowyż Jędrzejowski
• północna część Płaskowyżu Proszowickiego
• Garb Wodzisławski
• Dolina Nidy
• Niecka Solecka
• Garb Pińczowski
• Niecka Połaniecka
• Wyżyna Miechowska

Nieckę wypełniają głównie osady mezozoiczne i permskie, przeważnie margle, opoki i wapienie.

Charakterystyczne utwory budujące podłoże tego terenu to: wapień jurajski, lessy, utwory aluwialne i deluwialne, torfy i gleby mułowo – torfowe, piaski i gliny zwałowe oraz osady kredowe.

Podłoże budują skały lite wieku kredowego (senonu) margliste epoki wapieni, które przykryte są osadami plejstocenu i holocenu. Te pierwsze to poza lessami gliny zwałowe (zlodowacenia krakowskiego) oraz piaski akumulacji lodowcowej. Holoceńskie utwory aluwialne: pyły, muły, mady i piaski występują w dolinach potoków i cieków wodnych.

Na utworach aluwialnych naniesionych przez wody rzek Uniejówki i Szreniawy wytworzyły się mady. Utwory deluwialne powstały za sprawą erozji powodującej zmycie gleb (przeważnie pyłów) ze zboczy i osadzanie w nieckowatych dolinach. Na tej bazie powstały gleby brunatne. Gleby brunatne i pseudobielicowe utworzyły się też na piaskach polodowcowych. Torfy i gleby mułowo-torfowe, wytworzyły się głównie w silnie podmokłej części doliny rzeki Kniejówki.

Najwyższym wzniesieniem Niecki Nidziańskiej jest Biała Góra - 405 m. nad poziomem morza.

Artykuł pochodzi z polskiej wikipedii.