Kotlina Grudziądzka - niewielki mezoregion fizycznogeograficzny w środkowo-północnej Polsce stanowiący centralną część Doliny Dolnej Wisły. Region graniczy od północy z Doliną Kwidzyńską, od zachodu z Borami Tucholskimi, Wysoczyzną Świecką i Doliną Fordońską, od południa i wschodu z Pojezierzem Chełmińskim a od północnego-wschodu z Pojezierzem Iławskim; na samej północy region styka się z Pojezierzem Starogardzkim. Kotlina Grudziądzka leży w całości w obrębie woj. kujawsko-pomorskiego i bierze swą nazwę od Grudziądza - jedynego miasta regionu.
Region stanowi kotlinowate rozszerzenie doliny Wisły (ok. 15 km szerokości), ciągnące się po obu brzegach rzeki na wysokości do 20 m n.p.m. Region został utworzony w miejscu zmiany kierunku wód lodowcowych w późnym plejstocenie. Występują tu m.in. 9-stopniowe tarasy, piaszczyste starorzecza, rynny podlodowcowe i wodne wytopiska. W południowej części Kotliny Grudziądzkiej leżą odizolowane kępy wysoczyznowe: Strzemięcińska, Forteczna i Grupska.
Na terenie Doliny Grudziądzkiej wyróżnia się 13 mikroregionów: