Jodłów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.
W dolinie wieś Jodłów - widok od strony wschodniej z Trójmorskiego Wierchu
Drewniany krzyż nagrobny na przykościelnym cmentarzu
Figurana ukrzyżowanie stojąca przy kościele
Niewielka, letniskowa, górska wieś łańcuchowa, rozciągnięta na długości 3,6 km., o luźnym układzie zabudowań, ulokowana nad rzeką Jodłówka u zachodniego podnóża Masywu Śnieżnika, w śródgórskiej kotlinie, głęboko wciętej od strony południowej w Masyw Śnieżnika. Zabudowa wsi składa się z pojedynczych budynków gospodarczych i mieszkalnych rozlokowanych na wysokości od 500 do 610 m n.p.m. wzdłuż drogi po obu stronach. Przez wieś przepływa potok górski i dochodzi droga lokalna z Międzylesia, przez obniżenie między Urwistą a Opaczem. Jest to wieś, o charakterze rolniczo-letniskowym. Wokół wsi rozciągają się rozległe użytki rolne i górskie łąki, leżące głównie na zboczach doliny. W bliskim otoczeniu wsi występują, niewielkie pasy zieleni z drzew liściastych w formie przydomowych nasadzeń, oraz wzdłuż potoku i miedz, W dalszej odległości wieś otoczają jest z czterech stron górskie lasy mieszane regla dolnego z przewagą świerka oraz buka. Od wschodu nad wsią dominuje południowo-zachodni grzbiet odchodzący od Śnieżnika z wzniesieniami: Puchacz, Trójmorski Wierch, Jasień a od zachodu odgałezienie grzbietu południowo-zachodniego z Urwistą. We wsi zachowało się kilka domów mieszkalnych i mieszkalno-gospodarczych o cechach charakterystycznych dla budownictwa ludowego Ziemi kłodzkiej z połowy XIX wieku, barokowy kościół p.w. św. Jana Chrzciciela z drugiej połowy XVIII wieku , oraz kilka przydrożnych kapliczek z XIX wieku.
Wieś do 1945 roku nosiła nazwę Thanndorf. Początki wsi nie są dokładnie poznane. W 1246 utworzono dobra międzyleskie, w skład których włączono tereny obecnej wsi. W 1294 roku król czeski Wacław II przekazał dobra międzyleskie wraz z obszarem obecnej wsi cystersom z Kamieńca Ząbkowickiego, którzy rozpoczęli planową akcję kolonizacji i wycinania potężnych lasów w celu rozwinęcia rolnictwa u podnóża Śnieżnika, w tym okresie na terenie obecnej wsi powstała mała osada drwali. W 1315 roku za panowania Jana Luksemburskiego dobra międzyleskie wraz z osadą na terenie obecnej wsi odkupił od cystersów łużycki rycerz Otto von Glaubitz (Gloubos) z Miśni. Prawdopodobnie wieś powstała 1414 roku po wykarczowaniu lasu na stokach Puchacza i Trójmorskiego Wierchu. W czasie wojen husyckich wieś została zniszczona przez husytów i przez ponad wiek stała opuszczona. W 1572 roku wieś ponownie zostaje zasiedlona za sprawą braci Michała i Dawida von Tschimhausów. W czasie wojny trzydziestoletniej wieś ograbili szwedzi. Od 1653 roku wieś należy do Althannów. W połowie XVIII wieku we wsi powstaje szkoła, a w 1756 roku kościół św. Jana Chrzciciela w stylu barokowym. W XVIII wieku po okresie wojen śląskich, wieś przeżywa renesans gospodarczy, oparty na przemyśle tkackim. Wieś była dobrze rozwinięta, posiadała chałupnicze warsztaty tkaczy, olejarnię, młyn wodny i szkołę a we wsi na początku XIX wieku mieszkało 150 tkaczy. Po wojnach napoleońskich, w połowie XIX wieku wieś przeżywa kryzys spowodowany rewolucją przemysłową i upadkiem tkactwa. W XIX wieku wieś stała się znanym letniskiem. W okresie międzywojennym ruch turystyczny zdecydowanie zmalał a wieś zaczęła się wyludniać. Po 1945 roku wieś znacznie się wyludniła, najliczniej w górnej części. Po II wojnie światowej w Jodłowie osiedlono repatriantów, ale proces wyludniania trwał nadal. W latach 60.XX wieku powstały we wsi zakładowe ośrodki wypoczynkowe, które do obecnych czasów nadają wsi charakter letniskowy. Obecnie wieś liczy 62 mieszkańców.
Przez wieś prowadzą szlaki turystyczne
Jesteś tutaj: Strona główna » Sudety » Sudety Wschodnie » Masyw Śnieżnika » Jodłów