Halicz (1333 m n.p.m.) – drugi pod względem wysokości szczyt w polskiej części Bieszczadów. Położony jest we wschodniej części grupy Tarnicy, pomiędzy Kopą Bukowską a Rozsypańcem. Jest zwornikiem dla biegnącego w kierunku wschodnim grzbietu kulminującego w Wołowym Garbie.
Widok z Halicza na Kińczyk Bukowski
Cieszy się ogromną popularnością dzięki dookolnej panoramie na polską i ukraińską część Bieszczadów. Najlepiej widać z niego górną część doliny Sanu ciągnącą się w stronę Przełęczy Użockiej, a w kierunku południowo-wschodnim Rozsypaniec, Połoninę Bukowską, stożek Kińczyka Bukowskiego oraz najwyższe bieszczadzkie szczyty z Pikujem. Przy dobrej widzialności można dostrzec szczyty Gorganów.
W średniowieczu podobno zbiegały się tu granice: Polski, Węgier i Rusi. W okresie walk z bandami UPA, po zakończeniu II wojny światowej, banderowcy ustawili na szczycie góry szubienice, na których wieszali Polaków.