Dolina Drwęcy - mezoregion fizycznogeograficzny w środkowo-północnej Polsce, stanowiący środkowo-północną część Pojezierza Chełmińsko-Dobrzyńskiego. Region graniczy od północy z Pojezierzem Iławskim, od zachodu z Pojezierzem Brodnickim i Pojezierzem Chełmińskim, od południa z Kotliną Toruńską, od południowego-wschodu z Pojezierzem Dobrzyńskim a od północnego-wschodu z Garbem Lubawskim. Dolina Drwęcy leży na pograniczu województw kujawsko-pomorskiego i warmińsko-mazurskiego.
Mezoregion stanowi wąską i wydłużoną (ok. 100 km) dolinę Drwęcy o orientacji północny-wschód - południowy-zachód. Region ma kształt lecącego ptaka z punktem centralnym w okolicach Bartniczki. Jest to pradolina erozyjna ukształtowana przez wody odpływowe lodowców, wcięta w przylegające morenowe wysoczyzny pojezierzy.
W pobliżu ujścia Drwęcy do Wisły występuje dobrze rozwinięty system tarasów z jeziorami i bezodpływowymi nieckami. Wzdłuż całej długości doliny leży rezerwat przyrody Rzeka Drwęca.
Głównymi ośrodkami miejskimi regionu są Nowe Miasto Lubawskie, Brodnica i Golub-Dobrzyń, ponadto wsie Mszanowo, Kurzętnik, Bartniczka, Ciechocin i Lubicz Dolny.