Bór świeży - dominujący typ siedliskowy Borów Dolnośląskich
Bóbr w Żaganiu
Pałac w Iłowej nad Czerną Małą
Zamek w Kliczkowie nad Kwisą
Bory Dolnośląskie dawniej Puszcza Dolna - mezoregion fizycznogeograficzny utworzony przez największy w Polsce zwarty kompleks leśny o powierzchni ok. 1650 km².
Stanowią część Niziny Śląsko-Łużyckiej. Rozciągają się pomiędzy Pogórzem Izerskim i Pogórzem Kaczawskim na południu a morenowymi Wzniesieniami Żarskimi i Wzgórzami Dalkowskimi na północy. Na wschodzie sąsiadują z Wysoczyzną Lubińską, Równiną Legnicką i Równiną Chojnowską. Zachodnią granicę Borów stanowi Nysa Łużycka, za którą, w Niemczech, leżą Bory Mużakowskie (niem. Muskauer Heide). Najwyższym wzniesieniem jest wzgórze Dębniak 238 m n.p.m. – na północ od linii kolejowej Węgliniec – Zebrzydowa.
Główne rzeki Borów Dolnośląskich (od zachodu):
Sarny
Żywicowanie sosny
Długosz królewski
Wilk szary Wydra europejska
Bóbr
Żmija zygzakowata
Bocian czarny
Żuraw
Na terenie Borów, w okolicach wsi Krzyżowa, zaprojektowano lokalizację węzła dwóch polskich autostrad A4 i A18.
Ponadto przez Bory Dolnośląskie prowadzą drogi:
W Borach Dolnośląskich zlokalizowane są ważne węzły kolejowe:
Jesteś tutaj: Strona główna » Niziny Sasko-Łużyckie » Nizina Śląsko-Łużycka » Bory Dolnośląskie