Białogard (pom. Biôłogard, niem. Belgard) - to miasto i gmina w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim. Członek Nowej Hanzy. Od 5 sierpnia 2007 r. posiada flagę europejską.
Położone jest na Równinie Białogardzkiej nad rzekami Parsętą i Leśnicą. Niewielki ośrodek przemysłu elektronicznego, metalowego, przetwórstwa tworzyw sztucznych, spożywczego. Duży magazyn zbożowy, węzeł kolejowy, ośrodek handlowy.
Nazwa notowana była wielokrotnie w czasie średniowiecza. Notuje go pod rokiem 1124 Żywot Ottona, biskupa bramberskiego, jako Belgrod. W kronice Galla Anonima pojawia się jako civitas Albam. W innych dokumentach historycznych nazwa notowana jest jako Belegarde (1159, 1176), Belegarda (1194), Belgard (1229). Końcówka -gard jest pozostałością północnopolskiej formy będącej odpowiednikiem ogólnopolskiej -gród.
Siedziba władz miasta
Pierwsze wzmianki historyczne u Galla Anonima - miasto królewskie i znakomite, zwane Białym (Urbus regia et egregia. Alba nomine). Zdobyte dwukrotnie w 1102 i 1107 roku przez Bolesława III Krzywoustego. W 1124 roku przez kilka dni przebywał w grodzie biskup Otto z Bambergu. 2 sierpnia 1299 roku książę Bogusław IV nadał miastu przywilej lokacyjny wg formuły prawa lubeckiego. Na XIV wiek przypada wzrost znaczenia miasta w życiu gospodarczym Pomorza Zachodniego. W roku 1307 nadano miastu prawo składu na wszystkie towary. W roku 1315 książę Warcisław IV przenosi z Anklam do Białogardu rezydencję książęcą. Od roku 1386 Białogard przynależy do Związku Hanzeatyckiego. W wieku XV i XVI Białogard dzieli zmienne losy Pomorza Zachodniego, związane z rywalizacją książąt pomorskich z Brandenburgią. W roku 1469 ma miejsce zatarg między Białogardem i Świdwinem, który przeszedł do historii jako tzw. wojna o krowę. Upadek znaczenia miasta związany jest z okresem wojny trzydziestoletniej, kiedy to liczba ludności spadła o dwie trzecie, a miasto popada w długi z powodu konieczności utrzymywania garnizonów wojsk Cesarskich i Szwedzkich. Od roku 1648 Białogard wszedł w posiadanie Brandenburgii. Od wieku XIX następuje rozwój przemysłu, głównie przetwórczego opartego na miejscowych produktach i surowcach rolno-leśnych. W połowie XIX wieku Białogard otrzymuje połączenie kolejowe ze Szczecinem, Koszalinem i Kołobrzegiem (1859) oraz Szczecinkiem (1878). W 1911 roku uruchomiono dwie linie kolei wąskotorowej: Białogard-Bobolice oraz Białogard-Rarwino (Białogardzka Kolej Dojazdowa). Tym samym Białogard stał się jednym z najważniejszych węzłów kolejowych Pomorza Zachodniego.
Od 1714 roku Białogard był miastem garnizonowym. W latach 1900…1901 wybudowano nowe koszary (ul. Kołobrzeska). Następne koszary oraz szpital wojskowy powstały w drugiej połowie lat 30. XX wieku. W 1939 roku stacjonowały tu pułki zmechanizowane 32 dywizji, której sztab zlokalizowany był w Koszalinie. W okresie II wojny światowej na terenie miasta i w jego okolicach zlokalizowano kilka obozów dla robotników przymusowych i jeńców wojennych. Białogard został zdobyty w dniu 5 marca 1945 roku przez oddziały radzieckie 19 Armii, 1 Armii Pancernej, 2 Samodzielnego Korpusu Kawalerii Gwardii oraz 1 Armii Wojska Polskiego.
Po wojnie Białogard został siedzibą powiatu (obwodu), obejmującego swoim zasięgiem tereny przedwojennego powiatu białogardzkiego i powiatu świdwińskiego. W 1954 roku utworzono powiat świdwiński, a do powiatu białogardzkiego przyłączono w 1958 roku miasto i gminę Karlino (odłączone z powiatu kołobrzeskiego). W latach 50 i 60 XX wieku, m.in. w następstwie braku ujęcia w tzw. planie sześcioletnim, nastąpił regres przemysłu, który rozwijał się tylko przez rozbudowę i modernizację istniejących zakładów. W latach 70. ubiegłego stulecia Białogard był znaczącym ośrodkiem przemysłu elektronicznego (filia Warszawskich Zakładów Radiowych Rawar, przekształcona następnie w nowy zakład Unitra-Eltra); firma pod nazwą Unicon funkcjonuje do dziś, choć w znacznie ograniczonym zakresie – jak dawniej zajmuje oryginalne zabudowania po dawnej elektrowni miejskiej.
Do lat 90. (ostatnia jednostka opuściła miasto 24 czerwca 1992 roku) stacjonowały tu 3 znaczne zgrupowania jednostek Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej – obecnie dawne koszary są wyremontowane i zagospodarowane (mieszkania, szkoły, urzędy, firmy).
Kościół w 1900
Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny
Komunikacja miejska
W Białogardzie działa komunikacja autobusowa prowadzona przez Zakład Komunikacji Miejskiej Białogard. Trzy linie wiodą od osiedla Kołobrzeskiego w kierunku ul. Połczyńskiej (nr 1), ul. Chopina i Zwycięstwa (nr 2) oraz w kierunku Pękanina (nr 3).
Połączenia kolejowe
Białogard jest ważnym węzłem kolejowym na Pomorzu środkowym . Przez miasto przebiegają dwie linie kolejowe
Do lat 90. XX w. Białogard był także stacją końcową dla dwóch linii kolejki wąskotorowej (tzw. Białogardzka Kolej Dojazdowa), która obecnie nie funkcjonuje.
Połączenia drogowe
Przez miasto przebiegają
W kompleksie rekreacyjno-wypoczynkowym istnieje stosunkowo niedawno odnowiony stadion oraz klub sportowy z wieloma sekcjami. W lecie działają baseny miejskie.
Jesteś tutaj: Strona główna » Pobrzeża Południowobałtyckie » Pobrzeże Koszalińskie » Równina Białogardzka » Białogard